Het vaarwegenstelsel in Frankrijk is
uitgebreid, bijzonder mooi en onvoorstelbaar avontuurlijk. Niet voor niets
vormen de franse rivieren en kanalen een toeristische attractie van formaat.
Voor de beroepsschipper en voor de doorgewinterde toervaarder is het bevaren van
de franse vaarwegen een peuleschil, maar wie er voor het eerst komt zal toch
veel gemak hebben van een paar extra tips, aanwijzingen en
verwijzingen.
De
rivieren en kanalen worden door de beroepsvaart en de watersport gezamenlijk
gebruikt. Door zowel watersporters als beroepsschippers wordt nogal eens
schamper gedacht over de andere categorie. Beroepsschippers vinden vaak, dat "de
watersporter voor zijn rust op vakantie is en niet zo gestresst moet doen",
watersporters op hun beurt hoor je vaak zeggen: "die beroepsvaart gaat al ZO
langzaam, wat maakt dat beetje vertraging daar dan nog bij uit?". In
werkelijkheid is het natuurlijk voor beiden vervelend als je binnen de uren
gedurende welke er gevaren kan worden twintig minuten of meer verliest, en dat
soms ook nog meerdere keren per dag. In Frankrijk wordt dan ook - terecht - een
principiëel voorrangsrecht gehanteerd voor beroepsschepen (hoewel dat niet
altijd en overal met regelgeving onderbouwd is!).
Omdat in de meeste vaarwegen weinig
capaciteitsproblemen zijn, gaat het vrijwel altijd goed als de twee soorten
vaarweggebruikers met gezond verstand en een beetje kennis van elkaars situatie
opereren. Als men van elkaar weet, waar de hinder zit, wordt het namelijk al een
stuk gemakkelijker om die te beperken. De kennis van de realiteit van de ANDERE
vaarweggebruiker is dan ook het beste middel om het elkaar zo goed mogelijk naar
de zin te maken. De benodigde kennis van zaken is opgesomd in de volgende
onderwerpen:
Tips voor het gezamenlijk gebruik van de kanalen, sluizen
en voorzieningen in Frankrijk:
Wie op de aangegeven wijze rekening houdt met de andere
vaarweggebruikers, zal doorgaans weinig last hebben van die anderen. Het geeft
ook een voldoening om te merken dat alles soepel en prettig geregeld is. En
natuurlijk komt men soms ook in contact met die andere vaarweggebruikers, wat
vaak reden is voor genoeglijke en leerzame gesprekken.
De belangrijkste factor waarmee rekening gehouden moet worden is
de geringe diepte, het ontbreken van voldoende water onder geladen schepen.
Schepen kunnen daardoor niet of moeilijk uit hun geul, en ze veroorzaken veel
zuiging. Een spits is ruim vijf meter breed en hoewel de maximale aflaaddiepte
bijna overal in Frankrijk 1,80 m bedraagt, zijn veel spitsen - als gevolg van
logistiek, partijgrootte of van niet optimale belading (scheef laden) - in
werkelijkheid nog wel enkele centimeters dieper afgeladen. De prachtige spits La
Nauve op de foto's ligt precies 1,79 diep en in die beladingstoestand heeft hij
op de plaats van de foto (maar feitelijk in bijna alle kanalen) een geulbreedte
van circa 7 meter beschikbaar! Dat betekent dus dat er MAXIMAAL één meter naar
stuurboord of bakboord afgeweken kan worden uit "het midden".
Een ontmoeting van twee zulke
schepen betekent dus: beide schepen aan weerszijden "in de modder duwen" en maar
hopen dat ze al duwend langs elkaar komen. Maar ook een ontmoeting met een
plezierjacht zal op veel plaatsen niet veel ruimte laten. Het adagio is dan ook:
rustig aan, dan komen er geen brokken van!